آهنرباهای نئودیمیم-آهن-بور (NdFeB) قهرمانان بی چون و چرای قدرت مغناطیسی هستند که نوآوری هایی از موتورهای الکتریکی با کارایی بالا تا لوازم الکترونیکی مصرفی فشرده را ممکن می سازد. توانایی آنها در بستهبندی انرژی مغناطیسی عظیم در حداقل ردپا، آنها را به یک استاندارد صنعتی تبدیل میکند. با این حال، این قدرت بیرقیب با مبادلات فیزیکی، حرارتی و عملیاتی قابل توجهی همراه است که اغلب در مرحله طراحی نادیده گرفته میشوند. عدم درک این محدودیت ها می تواند منجر به شکست فاجعه بار محصول، حوادث ایمنی و موانع لجستیکی پرهزینه شود. این راهنما یک ارزیابی انتقادی از معایب آهنرباهای NdFeB از دیدگاه فنی و مدیریت ریسک ارائه می دهد. این طراحی شده است تا به مهندسان، طراحان محصول و تیم های تدارکات کمک کند تا تصمیمات آگاهانه بگیرند و تعیین کنند که آیا این اجزای قدرتمند برای کاربرد و محیط خاص خود انتخاب مناسبی هستند یا خیر.
خوراکی های کلیدی
حساسیت محیطی: محتوای آهن بالا باعث می شود آهنرباهای NdFeB بدون آبکاری تخصصی بسیار مستعد خوردگی شوند.
محدودیت های حرارتی: گریدهای استاندارد در دماهای نسبتاً پایین (80 درجه سانتیگراد / 176 درجه فارنهایت) مغناطیس دائمی را از دست می دهند.
شکنندگی ساختاری: علیرغم استحکام، آنها شکننده هستند و در اثر ضربه متلاشی می شوند و خطرات 'ترش' ایجاد می کنند.
پیچیدگی لجستیکی: مقررات سخت IATA/FAA برای حمل و نقل هوایی هزینه های حمل و نقل و زمان تحویل را افزایش می دهد.
مسئولیت ایمنی: نیروهای جذاب بسیار خطرات قابل توجهی برای آسیبدیدگی و تداخل با ایمپلنتهای پزشکی مانند ضربانساز ایجاد میکنند.
آسیب پذیری های فیزیکی و شیمیایی: خوردگی و شکنندگی
در حالی که یک آهنربا NdFeB از نظر نیروی کشش مغناطیسی 'قوی' است، از نظر ساختاری ضعیف و از نظر شیمیایی ناپایدار است. این پارادوکس منبع اصلی شکست در بسیاری از برنامه ها است. این آسیبپذیریها مستقیماً از ترکیب و فرآیند تولید آن سرچشمه میگیرد و وابستگیهایی ایجاد میکند که طراحان باید آنها را در نظر بگیرند.
اکسیداسیون و 'آفت مغناطیسی'
فرمول شیمیایی آهنرباهای نئودیمیم، Nd2Fe14B، هسته مشکل را نشان می دهد: محتوای آهن (Fe) بسیار بالا. این ترکیب باعث می شود که مواد مغناطیسی خام بسیار مستعد اکسیداسیون یا زنگ زدگی به خصوص در محیط های مرطوب یا مرطوب باشد. بدون محافظت، آهنربای نئودیمیم به سرعت خورده می شود و یکپارچگی ساختاری و خواص مغناطیسی خود را در فرآیندی که گاهی اوقات 'آفت آهنربا' نامیده می شود، از دست می دهد.
این آسیبپذیری اغلب با «اصل گرملینز» توضیح داده میشود: درست همانطور که موجودات خیالی وقتی در معرض آب قرار میگیرند، ویران میکنند، آهنربای نئودیمیم در صورت شکسته شدن پوشش محافظش با شکست فاجعهباری مواجه میشود. هنگامی که رطوبت به زیرلایه غنی از آهن می رسد، اکسیداسیون شروع می شود و باعث می شود آهنربا متورم شود، ترک بخورد و در نهایت به پودر مغناطیسی زدایی تبدیل شود. این باعث می شود که آنها ذاتاً برای کاربردهای در فضای باز یا دریایی بدون کپسوله سازی قوی و تخصصی نامناسب باشند.
عامل شکنندگی
آهنرباهای نئودیمیم فلزات جامد مانند فولاد یا آلومینیوم نیستند. آنها از طریق فرآیند تف جوشی ایجاد می شوند که در آن پودر ریز آلیاژ تحت فشار و حرارت بالا فشرده می شود. ماده به دست آمده دارای ساختار کریستالی است که بیشتر شبیه به سرامیک است تا فلز. این باعث می شود که آن را بسیار سخت و در عین حال بسیار شکننده نیز کند.
این شکنندگی خطرات قابل توجهی را به همراه دارد:
شکستن ضربه: اگر اجازه داده شود دو آهنربا به هم بچسبند، یا اگر یکی روی یک سطح سخت بیفتد، نیروی ضربه می تواند به راحتی باعث خرد شدن، ترک خوردن یا شکستن کامل آن شود. این باعث ایجاد قطعات تیز و سریع می شود که خطر جدی چشم را به همراه دارد.
آسیب خط مونتاژ: در مونتاژ خودکار با سرعت بالا، ناهماهنگی می تواند باعث برخورد آهنرباها شود که منجر به شکستگی، توقف خط و آلودگی قطعات شود.
رسیدگی به مشکلات: نیروی جذاب بسیار زیاد آنها، رسیدگی به آنها را دشوار می کند. اگر آنها روی سطح فلزی بچسبند، شوک حاصل می تواند برای شکستن آهنربا کافی باشد.
وابستگی های آبکاری
برای مبارزه با خوردگی، تقریباً تمام آهنرباهای نئودیمیم با یک لایه محافظ پوشانده شده اند. رایج ترین پوشش یک لایه سه گانه نیکل-مس-نیکل (Ni-Cu-Ni) است که تعادل خوبی بین دوام و هزینه ایجاد می کند. از دیگر پوشش های موجود می توان به روی، طلا، اپوکسی و پلاستیک اشاره کرد.
با این حال، هیچ پوششی دائمی یا خطاناپذیر نیست. در کاربردهایی که شامل ارتعاش زیاد، ضربه های مکرر یا تماس با ساینده است، آبکاری در نهایت فرسوده می شود یا در اثر خراشیدگی آسیب می بیند. هنگامی که بستر در معرض دید قرار می گیرد، خوردگی اجتناب ناپذیر است. به عنوان مثال، یک پوشش اپوکسی مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی دارد اما می تواند به راحتی خراشیده شود، در حالی که یک پوشش Ni-Cu-Ni سخت تر است اما می تواند در اثر ضربه خرد شود. این وابستگی به این معنی است که طول عمر آهنربا اغلب با یکپارچگی لایه محافظ نازک آن تعیین می شود.
ناپایداری حرارتی و آستانه دما
دما اولین 'قاتل خاموش' عملکرد آهنربای نئودیمیم است، به ویژه در کاربردهای صنعتی، خودرویی یا هوافضا. استحکام چشمگیر آنها در دمای اتاق می تواند گمراه کننده باشد، زیرا این عملکرد در معرض گرما به سرعت کاهش می یابد.
دمای کوری پایین
هر ماده مغناطیسی دارای دمای کوری است - نقطه ای که در آن تمام خاصیت مغناطیسی دائمی خود را از دست می دهد. برای آهنرباهای NdFeB درجه استاندارد (مانند N35، N42)، حداکثر دمای عملیاتی اغلب به 80 درجه سانتیگراد (176 درجه فارنهایت) و دمای کوری در حدود 310 درجه سانتیگراد (590 درجه فارنهایت) می رسد. در حالی که رقم دوم بالا به نظر می رسد، تلفات مغناطیسی برگشت ناپذیر خیلی قبل از آن نقطه شروع می شود.
در مقابل، آهنرباهای ساماریوم کبالت (SmCo)، نوع دیگری از آهنرباهای خاکی کمیاب، می توانند تا دمای 350 درجه سانتیگراد (662 درجه فارنهایت) کار کنند. این امر SmCo را به انتخاب پیشفرض برای کاربردهای گرمای بالا مانند حسگرهای حفاری پایین چاه یا محرکهای درجه نظامی، علیرغم هزینه بالاتر و قدرت مغناطیسی کمی پایینتر، تبدیل میکند.
زیان های برگشت پذیر در مقابل زیان های برگشت ناپذیر
درک اثرات حرارتی مستلزم تمایز بین دو نوع تلفات مغناطیسی است:
اتلاف برگشت پذیر: افت موقت در خروجی مغناطیسی با افزایش دما. هنگامی که آهنربا به محدوده عملکرد عادی خود خنک می شود، قدرت کامل خود را بازیابی می کند. این یک ویژگی عملکرد قابل پیش بینی و اغلب قابل قبول است.
تلفات برگشت ناپذیر: از دست دادن دائمی مغناطیس که زمانی رخ می دهد که آهنربا بیش از حداکثر دمای عملیاتی خود گرم شود. حتی پس از خنک شدن، آهنربا قدرت اولیه خود را به دست نمی آورد. اگر تا دمای کوری گرم شود، به طور کامل و دائمی مغناطیس زدایی می شود.
مهندسان باید سیستم هایی را طراحی کنند تا اطمینان حاصل شود که آهنربا هرگز از حداکثر دمای عملیاتی مشخص شده خود تجاوز نمی کند، حتی در شرایط اوج بار، تا از تخریب عملکرد تجمعی و برگشت ناپذیر جلوگیری شود.
درجات اجباری بالا (SH، UH، EH)
برای رفع محدودیت های حرارتی، سازندگان درجات با اجباری بالا از آهنرباهای نئودیمیم را ارائه می دهند. این نمرات با حروف در انتهای نام خود مشخص می شوند (مثلاً N42SH). افزودن عناصری مانند Dysprosium (Dy) مقاومت ماده را در برابر مغناطیس زدایی از گرما افزایش می دهد.
با این حال، این یک معامله بحرانی ایجاد می کند. با افزایش مقاومت دما، هزینه و حداکثر قدرت مغناطیسی (BHmax) اغلب کاهش می یابد. دیسپروزیم یک عنصر خاکی کمیاب گران قیمت و کمیاب است که به طور قابل توجهی باعث افزایش قیمت درجه حرارت بالا می شود.
درجه حرارت مقایسه
| درجه پسوند |
معنی |
حداکثر. دمای عملیاتی |
معامله کردن |
| ن |
استاندارد |
80 درجه سانتی گراد (176 درجه فارنهایت) |
بالاترین قدرت، کمترین هزینه |
| م |
دمای متوسط |
100 درجه سانتی گراد (212 درجه فارنهایت) |
قدرت کمی پایین تر |
| اچ |
دمای بالا |
120 درجه سانتی گراد (248 درجه فارنهایت) |
قدرت/هزینه متوسط |
| SH |
دمای فوق العاده بالا |
150 درجه سانتی گراد (302 درجه فارنهایت) |
استحکام کمتر، هزینه بیشتر |
| اوه |
دمای فوق العاده بالا |
180 درجه سانتی گراد (356 درجه فارنهایت) |
افزایش قابل توجه هزینه |
| EH |
دمای فوق العاده بالا |
200 درجه سانتیگراد (392 درجه فارنهایت) |
بالاترین هزینه، مقاومت کمتر |
محدودیت های عملیاتی و ماشینکاری
اجرای موفقیت آمیز یک آهنربا NdFeB در یک خط تولید بیش از ویژگی های مغناطیسی آن است. ویژگیهای فیزیکی مواد، محدودیتهای شدیدی را بر ماشینکاری، جابجایی و ذخیرهسازی تحمیل میکند که میتواند هزینه کل مالکیت (TCO) را به طور قابلتوجهی افزایش دهد.
سد ماشینکاری
آهنرباهای نئودیمیم را نمی توان با استفاده از ابزارهای معمولی مانند مته یا آسیاب ماشین کاری کرد. به دلیل سختی و شکنندگی بسیار زیاد آنها، تلاش برای سوراخ کردن یا ضربه زدن به آنها با یک مته فولادی استاندارد، فورا آهنربا را شکسته و احتمالاً ابزار را می شکند. هر شکل دهی پس از تولید باید با استفاده از فرآیندهای تخصصی انجام شود:
سنگ زنی الماس: سنگ زنی ساینده با چرخ های پوشش داده شده با الماس روش اولیه برای شکل دادن به آهنرباهای متخلخل است.
نیاز مایع خنک کننده: اصطکاک حاصل از آسیاب گرمای بسیار زیادی ایجاد می کند که می تواند ماده را مغناطیسی کند و خطر آتش سوزی ایجاد کند. سیل مداوم مایع خنک کننده در این فرآیند ضروری است.
به دلیل این پیچیدگی ها، توصیه می شود آهنرباها را در شکل و اندازه نهایی مورد نیاز خود مستقیماً از سازنده سفارش دهید.
خطرات اشتعال پذیری
پودر و گرد و غبار تولید شده در هنگام آسیاب آهنرباهای نئودیمیوم متخلخل به شدت پیروفوریک هستند. این بدان معناست که ذرات ریز می توانند به طور خود به خود در حضور اکسیژن مشتعل شوند. این یک خطر جدی آتش سوزی یا انفجار در هر تأسیساتی که کار اصلاح را انجام می دهد به همراه دارد. هر عملیات سنگ زنی باید در یک محیط کنترل شده با سیستم های تهویه مناسب، خنک کننده و اطفاء حریق طراحی شده برای آتش سوزی فلزات انجام شود.
ذخیره سازی و جداسازی
نیروی باورنکردنی این آهنرباها نیازمند پروتکل های سختگیرانه نگهداری و نگهداری برای جلوگیری از آسیب و آسیب محصول است.
قانون 'Slide vs. Pry': هنگام جدا کردن دو آهنربای قدرتمند، هرگز نباید سعی کنید آنها را مستقیماً از هم جدا کنید. روش صحیح این است که یکی از روی دیگری را به طرفین بلغزانید و به تدریج پیوند مغناطیسی را بشکنید.
فاصلهدهندهها ضروری هستند: آهنرباها باید با فاصلهدهندههای غیر مغناطیسی (مثلاً پلاستیک، چوب یا آلومینیوم) بین آنها ذخیره شوند. این مانع از 'پریدن' آنها به هم و شکستن آنها می شود.
محیط کنترل شده: مناطق ذخیره سازی باید تحت کنترل دما و رطوبت باشد تا در برابر تخریب حرارتی و خوردگی محافظت شود. آنها همچنین باید به وضوح با علائم هشدار دهنده در مورد میدان های مغناطیسی قوی مشخص شوند.
خطرات ایمنی، مسئولیت و انطباق
فراتر از چالش های فنی، مضرات آهنرباهای نئودیمیم به حوزه ایمنی محل کار، مسئولیت شرکت و انطباق با مقررات گسترش می یابد. قدرت آنها فقط یک ویژگی نیست. این یک خطر بالقوه است که نیازمند احترام و پروتکل های سختگیرانه است.
خرد کردن و 'تاول های خون'
انرژی جنبشی آزاد شده هنگامی که آهنرباهای بزرگ یکدیگر را جذب می کنند بسیار زیاد است. اگر دست یا انگشتی بین دو آهنربا در حال برخورد گیر کند، این نیرو می تواند برای ایجاد صدمات شدید له کننده، تاول های خونی و حتی شکستگی استخوان کافی باشد. تکنسین هایی که با آهنرباهای اندازه صنعتی کار می کنند باید از دستکش و عینک ایمنی استفاده کنند و همیشه فاصله ایمن را رعایت کنند. آنها باید هر بار یک آهنربا را کنترل کنند و مطمئن شوند که فضای کاری آنها عاری از هر گونه اجسام آهنی شل است.
تداخل ایمپلنت پزشکی
میدان مغناطیسی قوی و ایستا از آهنربای نئودیمیم برای افرادی که دارای ضربان ساز و دفیبریلاتورهای قلبی قابل کاشت (ICD) هستند، خطری حیاتی ایجاد می کند. هنگامی که یک آهنربای قوی به این دستگاهها آورده میشود، میتواند یک سوئیچ مغناطیسی را فعال کند و دستگاه را مجبور به «حالت فرکانس ثابت» کند. در این حالت، ضربانساز ضربانها را با سرعت ثابت ارسال میکند و ریتم طبیعی قلب بیمار را نادیده میگیرد. این می تواند خطرناک و به طور بالقوه تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که این ایمپلنت ها را دارند باید حداقل یک فوت (30 سانتی متر) از آهنرباهای قوی نئودیمیم فاصله ایمن داشته باشند.
لجستیک و حمل و نقل هوایی
حمل و نقل آهنرباهای قدرتمند از طریق هوا به شدت توسط سازمان هایی مانند انجمن بین المللی حمل و نقل هوایی (IATA) و اداره هوانوردی فدرال (FAA) تنظیم می شود. این به این دلیل است که میدان های مغناطیسی آنها می تواند با تجهیزات حساس ناوبری هواپیما تداخل داشته باشد.
طبق دستورالعمل بسته بندی IATA 953، هر بسته حاوی آهنربا نباید میدان مغناطیسی قابل توجهی را در فاصله مشخصی از قسمت بیرونی خود ایجاد کند. برای رعایت این موارد، فرستندهها باید از محافظ مغناطیسی استفاده کنند، مانند محصور کردن آهنرباها در آهن یا آلیاژ نیکل تخصصی به نام mu-metal. این به وزن، پیچیدگی و هزینه قابل توجهی به حمل و نقل هوایی می افزاید و اغلب حمل و نقل زمینی را به تنها گزینه مناسب تبدیل می کند و زمان تحویل را افزایش می دهد.
ماتریس تصمیم: چه زمانی باید از آهنرباهای NdFeB اجتناب کرد
فرآیند طراحی هوشمند شامل دانستن نه تنها زمان استفاده از یک ماده، بلکه همچنین زمان اجتناب از آن است. این چارچوب به شناسایی سناریوهایی کمک می کند که در آن معایب ذاتی آهنرباهای نئودیمیم، مواد جایگزین را انتخاب بهتری می کند.
سناریوی A: محیط های با دمای بالا (>150 درجه سانتیگراد)
اگر برنامه شما به طور مداوم در دمای بالای 150 درجه سانتیگراد (302 درجه فارنهایت) کار کند، حتی نمرات NdFeB با اجبار بالا غیرقابل اعتماد یا بسیار گران می شوند.
جایگزین برتر: آهنرباهای ساماریوم کبالت (SmCo) برنده واضح اینجا هستند. آنها خواص مغناطیسی خود را در دمای تا 350 درجه سانتیگراد (662 درجه فارنهایت) حفظ می کنند و بدون نیاز به پوشش، مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی دارند.
Trade-off: SmCo شکننده تر و به طور قابل توجهی گران تر از NdFeB است.
سناریو B: استفاده با خوردگی بالا/غرق
برای کاربردهایی که مستلزم قرار گرفتن دائمی در معرض رطوبت، آب نمک، یا مواد شیمیایی خورنده هستند، وابستگی به یک پوشش عالی، NdFeB را به یک انتخاب خطرناک تبدیل می کند.
جایگزین برتر: آهنرباهای فریت (سرامیک) یک راه حل ایده آل هستند. آنها از اکسید آهن ساخته شده اند، از نظر شیمیایی بی اثر هستند و اساساً در برابر خوردگی ایمن هستند. آنها همچنین بسیار مقرون به صرفه هستند.
معاوضه: آهنرباهای فریت بسیار ضعیف تر از NdFeB هستند و برای رسیدن به نیروی مغناطیسی یکسان به حجم قابل توجهی بیشتری نیاز دارند.
سناریوی ج: الکترونیک دقیق
در حالی که ترس از پاک کردن وسایل الکترونیکی توسط آهنربا رایج است، اما واقعیت کمی متفاوت است.
افسانه: وسایل الکترونیکی مدرن مانند درایوهای حالت جامد (SSD)، گوشیهای هوشمند، و صفحههای LCD/LED تحت تأثیر میدانهای مغناطیسی ساکن نیستند. داده های آنها به صورت الکتریکی ذخیره می شود، نه مغناطیسی.
واقعیت: رسانه های ذخیره سازی مغناطیسی قدیمی بسیار آسیب پذیر هستند. این شامل درایوهای دیسک سخت (HDD)، نوارهای مغناطیسی کارت اعتباری، نوار کاست و فلاپی دیسک است. یک آهنربای نئودیمیوم قوی می تواند داده های این موارد را برای همیشه پاک کند.
عوامل محیطی ESG
تمرکز فزاینده بر معیارهای زیست محیطی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) منابع عناصر کمیاب را مورد بررسی قرار می دهد. این «پارادوکس انرژی سبز» را معرفی میکند: آهنرباهای نئودیمیم برای فناوریهای سبز مانند توربینهای بادی و موتورهای الکتریکی حیاتی هستند، اما تولید آنها عوارض زیستمحیطی سنگینی دارد. استخراج و تصفیه خاکهای کمیاب میتواند شامل فرآیندهایی باشد که از مواد شیمیایی سمی استفاده میکنند و در صورت عدم مدیریت مسئولانه، منجر به آلودگی خاک و آب میشود. برای شرکتهایی که اهداف سختگیرانه ESG دارند، ارزیابی زنجیره تامین و در نظر گرفتن آهنرباهایی با محتوای بازیافتی بالاتر در حال تبدیل شدن به بخش مهمی از فرآیند خرید است.
نتیجه گیری
مضرات آهنرباهای نئودیمیم آنها را به مواد 'بد' تبدیل نمی کند. بلکه مرزهای کاربرد موثر خود را به وضوح مشخص می کنند. قدرت خارقالعاده آنها یک شمشیر دو لبه است که از هر کسی که از آنها استفاده میکند، میخواهد رویکردی فعال و آگاهانه داشته باشد. اجرای موفقیت آمیز به درک کامل محدودیت های آنها بستگی دارد.
اقدامات کلیدی برای هر پروژه عبارتند از:
انتخاب دقیق پوشش: پوشش محافظ را با تنش های محیطی خاص برنامه خود مطابقت دهید.
مدیریت حرارتی دقیق: برای جلوگیری از تلفات مغناطیسی غیرقابل برگشت، دمای عملیاتی در بدترین حالت را تجزیه و تحلیل کنید.
پروتکلهای ایمنی جامع: برای محافظت از پرسنل و تجهیزات، روشهای سختگیری، ماشینکاری و ذخیرهسازی را اجرا کنید.
اگر طراحی شما شامل گرمای شدید، شرایط با ضربه زیاد یا محیطی خورنده است، به یاد داشته باشید که 'قوی ترین آهنربا' ممکن است در واقع ضعیف ترین حلقه باشد. با سنجیدن دقیق این معایب در برابر مزایای آنها، می توانید مواد مغناطیسی مناسب را برای راه حلی مطمئن، ایمن و مقرون به صرفه انتخاب کنید.
سوالات متداول
س: آیا آهنرباهای نئودیمیم قدرت خود را با گذشت زمان از دست می دهند؟
A: در شرایط ایده آل (دمای پایدار، بدون خوردگی، بدون میدان های مخالف قوی)، آنها کمتر از 1٪ از شار مغناطیسی خود را در طول 10 سال از دست می دهند. با این حال، قرار گرفتن در معرض گرما بالاتر از حداکثر دمای عملیاتی خود یا نقص در پوشش محافظ آنها می تواند باعث از دست دادن فوری و دائمی استحکام شود.
س: آیا می توانم از آهنرباهای نئودیمیوم در فضای باز استفاده کنم؟
پاسخ: به طور کلی توصیه نمی شود. پوشش های استاندارد Ni-Cu-Ni برای قرار گرفتن در معرض طولانی مدت در فضای باز کافی نیستند. فقط با پوشش های تخصصی و چند لایه مانند اپوکسی یا پوشش کامل پلاستیکی باید آنها را در نظر گرفت. حتی در این صورت، اگر مهر و موم از نظر فیزیکی آسیب ببیند، مستعد شکست هستند.
س: آیا آهنرباهای نئودیمیم سمی هستند؟
پاسخ: خود ماده مغناطیسی بسیار سمی در نظر گرفته نمی شود. خطرات اولیه سلامتی ناشی از آبکاری نیکل است که می تواند باعث واکنش پوستی آلرژیک در افراد حساس شود (آلرژی نیکل). علاوه بر این، گرد و غبار حاصل از آهنربای شکسته یک محرک تنفسی است و نباید استنشاق شود.
س: چرا آنها در مقایسه با آهنرباهای سرامیکی گران هستند؟
پاسخ: هزینه به دلیل قیمت بازار و کمبود عناصر خاکی کمیاب آنها، عمدتاً نئودیمیم (Nd) و دیسپروزیم (Dy) است. فرآیند پخت پیچیده و پر انرژی و مغناطیسی مورد نیاز برای ساخت آنها نیز به طور قابل توجهی به هزینه بالاتر آنها در مقایسه با آهنرباهای فریتی ساده تر کمک می کند.
